تحول

زمان اون رسیده که پنجره ها رو به روی چکاوکها باز کنم. دوباره صدای زیباشون رو بشنوم.

تو اتاق بسته اسیر افکار پوچ و تخیلات منفی نباشم. چشم هایم روشنی روز رو ببینه و دست هایم سرمای نسیم صبح رو حس کنه.

من به یک تحول احتیاج دارم. گاهی ناخودآگاه به سمت نقطه عطف زندگی پیش میری. حالا راهی نداری جز تغییر .

تغییر مسیر. تغییر فکر. تغییر احساس...